::... روزنـــامــک ...::

دكتر ماشاء الله آجوداني

يكصد و بيست و نُه سال پس از خاموشي ي ميرزا فتحعلي آخوندزاده (١١٩٠- ١٢٥٦ ه. خ. / ١٨١٢- ١٨٧٨ م.)، نخستين روشنگر ِ ايراني كه در نوشتارهاي پيشگامانه اش سخن از نقد ِ ادبي به معناي نوين و جهانْ شمول ِ آن به ميان آورد (← ايرج پارسي نژاد، روشنگران ِ ايراني و نقد ِ ادبي، انتشارات سخن، تهران - ١٣٨٠، صص ٣٣ - ١١٧)، هنوز برخي از ما ايرانيان به معناي راستين ِ نقد ِ فرهيخته و سامانْمند پي نبرده اند و پرخاش و ستيزه و دشنام گويي به مؤلّف يك اثر و سياه وانمودن ِ سفيد بر پايه ي نگرشي سياست زده و مرامي را نقد مي انگارند.

به راستي جاي دريغ است كه اهل ادب و فرهنگ در ميهن ما، نمي توانند اميدوارباشند كه عموم خوانندگان اثرهاشان به ميانجي ي ناقدان هوشمند و نكته سنج و روشنگر، خواهند توانست به پيچ و خمهاي متنها راه يابند و به آگاهي هاي پخته و سخته اي برسند.

يكي از اين موردهاي نگرش يكسويه و غَرَضْمَند در پوشش ِ «نقد» ، به قلم فريبرز رييس دانا در ماهنامه ي نقد ِ نو، سال سوم شماره ۱۳- تیر و مرداد ۱۳۸۵ نشريافته است.

برای خواندن نوشته دکتر جلیل دوستخواه روی ادامه نوشته کلیک نمائید.

گر بر فلکم دست بُدی چون یزدان

بَرداشتمی من این فلک را زمیان

وَز نو فلکی دگر چنان ساختمی

کازاده بکام دل رسیدی آسان

مِی خوردن و شاد بُودن آئین من است

فارغ بُودن زکفر و دین، دین من است

گفتم بعروس دهر کابین تو چیست

گفتا دل خرم تو کابین من است

پیوندهایی در این باره:

عمر خیام (ویکیپدیا)

تارنمای فیلم سینمائی عمر خیام

* دکتر مصدّق دارای خصائل و فضائل مهمّی بود که وی را از دیگرِ رهبران سیاسی عصر، ممتاز و متمایز می ساخت.

* مصدّق، ملّی کردن صنعت نفت را ناشی از یک «الهام غیبی» و به توصیۀ «شخصی نورانی» می پنداشت.

* در جریان رفراندومِ انحلال مجلس شورای ملّی، در تهران برای رأی دهندگان، دو صندوق، در دو مکان متفاوت تعیین کرده بودند تا موافقان و مخالفان مصدّق از یکدیگر متمایز و مشخّص شوند، شیوه ای که در هیچک از نظام های پارلمانی جهان سابقه نداشت!

به خجسته گى اردي بهشتگان

روز شيراز، روز فردوسى و همه ى آنانى كه در اردي بهشت چشم به جهان گشوده اند.

اشه Asha يا Ereta واژه اوستايى است كه بچم راستى، نظم كيهانى يا هنجار هستى است "در گات ها كم و بيش ۱۸۰ بار از اشا نام آورده شده است. "Ereta درفارسى باستان Arta درسانسكريت Rta و در پهلوى كهن Art و در پهلوى جديد و فارسى امروزى Ard به زبان انگليسى right به زبان سوئدى rätt از يك ريشه درست شده اند.

جایتان بسیار خالی بود، شاید هم بودید، نمی دانم!

 استاد خالقی مطلق ی که تنها می توانستیم دورادور پی گیر کارهایش باشیم، از نزدیک پذیرایش بودیم و به سخنانش گوش فرا دادیم. دکتر محمودی بختیاری هم نمونه ی عینی یک عارف به تمام معناست و در گفتار و رفتارش فرهنگ شادخواری و خردورزی نیاکانمان را به یادمان می آورد. فیلم «درخت پارسیکِ» حسن نقاشی، ستایش باشندگان را برانگیخت و شاهنامه خوانی با تنبور نیز حال و هوای دلپذیری به همگان داد. پیام دکتر دوستخواه نیز که با مهری فراوان برای همایش فرستادند، به خواست دوستان از سوی من خوانده شد. این پیام نکته های درخور تاملی برای هر ایرانی داشت. گزارش «عصری با شاهنامه» را بزودی در روزنامک خواهید خواند. اما اکنون شما را به خواندن پیام دکتر دوستخواه دعوت می کنم که  بدیدِ من برای همه ی کسانی که دغدغه ی فرهنگ ملی دارند، خواندن پیام استاد دوستخواه بسیار بایسته است. 

تنديس فردوسي در دوشنبه که پس از به زیر کشیدن مجسمه ی لنین در پايتخت تاجيكستان، جای آن قرار گرفت.

جلیل دوستخواه در 1312 در اصفهان متولد شد. در سال 1347 در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران درجه ی دکترا گرفت.

دوستخواه از پژوهندگان برجسته در اوستاشناسی و پژوهش های مربوط به شاهنامه ی فردوسی است. از نوشته های او می توان به: اوستا (کهن ترین سرودهای ایرانیان در دو جلد)، حماسه ی ایران (یادمانی از فراسوی هزاره ها)، گزارش هفت خان رستم (بربنياد داستاني از شاهنامه براي نوجوانان)، ترجمه ی بنیادهای استوره و حماسه ی ایران، فرآيند ِ تكوين ِ حماسه ي ايران از آغاز تا روزگار فردوسي و شناخت نامه ي فردوسي و شاهنامه (در مجموعه ي از ايران چه مي دانم؟) و ... اشاره کرد.

جلیل دوستخواه اکنون نزدیک به دو دهه است که ساکن استرالیا است و در آنجا با راه اندازی كانون پژوهش هاي ايران شناختي چراغ پژوهش های ایرانی را در فرسنگ ها دور از میهن، همچنان روشن نگه داشته است.

 برای شناخت بیشتر خوانندگان روزنامک از فرزانه ی توس و اثر گرانسنگ او یعنی شاهنامه، شما را به خواندن گفت و گوی اینترنتی که با ایشان انجام داده ام دعوت می کنم ...

برای خواندن ادامه ی گفت و گو روی ادامه ی نوشته کلیک نمائید.

این گفت و گو به مناسبت روز بزرگداشت فردوسی در روزنامه ی مردم سالاری و ویژه نامه ی نشست «عصری با شاهنامه» در دانشگاه تهران نیز چاپ شده است. 

«استاد مرتضا ثاقب فر» حدیثِ ترموبیل می گوید

روز پنجشنبه، 20 اردیبهشت ماه، استاد مرتضا ثاقب فر، درباره ی «خشایارشا و حدیث ترموبیل» سخنرانی خواهد کرد.

این نشست به دعوت نشریه ی "اَمرداد" از ساعت 17 تا 19 در خانه ی هنرمندان تهران برگزار خواهد شد.

در پرانتز باید بگویم که (یا به گفته ی دوستان تاجیکم، یَه کمانه گُشایُم) چیرگی مرتضا ثاقب فر بر تاریخ ایران و یونان باستان بی نظیر است. وی مترجم چند جلد از کتاب "یونانیان و بربرها"ی شادروان امیر مهدی بدیع است و همچنین "تاریخ هرودت" با ترجمه ی استا ثاقب فر چند سالی است که کار ترجمه اش به پایان رسیده و شوربختانه هنوز ناشر دست به چاپ این ترجمه ارزشمند نزده است. استاد همچنین در کتاب چاپ نشده ی "خودآگاهی آریائی" شان بحثی بسیار جالب و خواندنی درباره تمدنِ یونان باستان و قیاس آن با ایران باستان دارد.

پیشنهاد می کنم سخنرانی استاد ثاقب فر را از دست ندهید.

فردوسی در کاخ نیاوران

پس از اینکه، از خوانندگانِ گرامیِ روزنامک، خواستم به داوری بنشینند و دیدگاه هایشان را درباره ی نوشته ی دکتر رجبی ("مرداد" یا "اَمرداد") بنویسند،  محمد مهدی مرادی (شاعر و ترانه سرا) مِهر نمودند و جُستاری در این باره نوشته و برای درج در روزنامک برایم فرستادند که خوانندگان گرامی را به خواندن این نوشته فرامی خوانم ... همچنین بانو نازنین نیز نوشته یی در بخش گفتارهای نیک آن نوشته  ("مرداد" یا "اَمرداد") گذاشته اند که آن را نیز در آنجا می توانید بخوانید و اما نوشته ی آقای مرادی ...

مسعود گرامی

با درود. دیدگاه استاد رجبی را پیرامونِ واژه ی امُرداد و آنچه شما نوشتید و پاسخِ دوباره ایشان را خواندم.

من و ما اگر در پله ی نخست، به پالایشِ آراء و باورهای نادُرُست و در مرحله بعد، به روشنگری معتقد باشیم، می بایست از دخیل کردنِ مباحثِ فرعی در یک مسئله و پناه بردن به سفسطه های شناخته شده، دوری کنیم.

چهارشنبه ها ساعت پنج تا هفت شامگاه،  مجموعه فرهنگی تهران، خیابان شریعتی، روبروی بهار شیراز، طبقه سوم، تلفن: 7و 6و 77641125

{ادب و استوره شناسی}

۱۲/۲/۱۳۸۶ اسرار استوره های مردمان آریایی (کامبیز منزوی)
9/3/86 تجلیات عشق در اشعار مولانا (فریده معتکف)
6/4/86 استوره ها و ادب اوستایی – پهلوی (هرمیندخت تبار)
3/5/86 شناخت شاهنامه و جهانبینی فردوسی (امید عطایی فرد)

{دانش و هنر}

۱۹/۲/۸۶ دانش ایرانی (عبدالعظیم رضایی)
16/3/86 موسیقی ایرانی (امین اله رشیدی)
13/4/86 مبانی هنر ایران (فاروق توحیدی)
10/5/86معماری ایرانی (بیژن رفیعی سرشگی)

{دین و عرفان}

۲۶/۲/۸۶ دین های ابتدایی (ملیحه تهرانی زاده)
+ کیش مهر (فاروق صفی زاده)
23/3/86 آیین زرتشت (کورش نیکنام)
20/4/86 اسماعیلیه و ایران باستان (یوسف فضایی)
17/5/86تاثیر ایران بر یهودیت و مسیحیت (فاروق صفی زاده)

{تاریخ و باستان شناسی}

۲/۳/۸۶  یادهای ایران گردی (کیومرث غفاری)
+ باستانشناسی و ایران (ملک شهمیرزادی)
30/3/86 ایران کهن (ایرج افشار سیستانی)
27/4/86 ماد و هخامنشی (محمدعلی سجادیه)
24/5/86 اسکندر و اشکانیان (کاظم سلطانی)
+ سیمای ساسانیان (امید عطایی فرد)

دکتر رجبی نازنین در تارنگارشان درس های آموزنده یی به نامِ  درست بنویسیم، درست بگوییم دارند که برای دانش آموزانی چون من، بسیار آموزنده است، در آخرین نوشته ی استاد در این بخش چنین آمده بود: ...

* مصدق - که سالها پیش، رضاشاه، تقی زاده و رزم آرا را بخاطر انعقاد قرارداد با کمپانی های نفتی به «سازش» و «خیانت» متهم کرده بود - در بیم از اتهام سازش و خیانت و آلوده شدن «وجاهتِ ملّیِ» خود - با بن بست مذاکرات، می کوشید مانند یک «قهرمان مظلوم» ظاهر شود.

* کارل پوپر، وظیفهء یک سیاستمدار صدیق را خوشبخت کردن جامعه یا تقلیل بدبختی هایش می داند و می گوید: در آنجا که سیاستمدار از تحقّق این وظایف باز می مانـَد، با صداقت و شهامت اخلاقی باید از کار، کناره گیرد تا از سوق دادن جامعه به آشوب و انقلاب جلوگیری گردد.

* بقول دکتر محمّد علی موحّد: «انتخابات دورهء هفدهم، انتخاباتی بود که هم، درماندگی مصدّق را در برابر نیروهای مخالف، فاش ساخت، و هم بسیاری از سران جبههء ملّی را رو در روی هم قرار داد ... این انتخابات، ابرِ بلائی بود که مایهء خفّت و سرشکستگی دکتر مصدّق گردید».

* حائری زاده (از بنیانگذاران جبههء ملّی) طی نامه ای به دبیر کلّ ِ سازمان ملل، دکتر مصدّق را به پایمال کردن حقوق بشر متهم نمود که «هیچگونه آزادی عمل و عقیده ای برای هیچکس باقی نگذاشته و در سایهء قدرت پلیسی و نظامی، مخالفین خود را زندانی و مطبوعات آزاد را توقیف کرده است».

پس از درجِ بخشِ نخستِ نوشته ی دکتر علی میرفطروس (دکتر محمّد مصدّق: آسیب شناسی یک شکست)  که به نقد و بررسیِ کتابِ «نگاهی به کارنامه ی سیاسی دکتر محمد مصدق» نوشته ی دکتر جلال متینی پرداخته بود، بانو شیرین طبیب زاده، سردبیر دو ماه نامه ی روزنه در کالیفرنیا، در نامه یی به سردبیر روزنامک، نوشته یی با عنوان «نسل ِ آینده ی ایران را بیش از این گمراه نکنیم» برای خوانندگان روزنامک فرستاده اند.

ایشان در نوشته شان به بررسی بندهایی از کتاب دکتر متینی پرداخته است. ارزش این نوشته برای بچه های درون میهن، بسیار است، چراکه دسترسی به این کتاب ندارند و بانو طبیب زاده با تیزبینی، مهم ترین بخش های این کتاب را بررسی کرده که به خوبی درون مایه ی کتاب دکتر متینی را به خواننده نشان می دهد.

شما را به خواندن نوشته ی بانو طبیب زاده دعوت می کنم و مژده می دهم که بخش دوم نوشته ی ارزشمندِ دکتر علی میرفطروس را نیز به زودی در روزنامک خواهید خواند.

«... در تاريخى كه مى كنم، سخنى نرانم كه آن به تعصبى و تزيدى كشد.» بيهقى

در سايت کميته نجات گزارشی را خواندم به نقل از خبرگزارى ميراث فرهنگى و از نشستی در ارتباط با خليج فارس. در اين نشست كه به دعوت موسسه سحاب در محل اين موسسه برگزار شده بود ...

از نوروز که کار روزنامک را با همسرم آغاز کردیم بنا را براین گذاردیم که روزنامک را به یک تارنگار (وبلاگ) گروهی تبدیل کنیم. تارنگاری که نویسندگان آن علیرغم گوناگونی آرا و اندیشه به یک مقصد نهایی می اندیشند.

با خوشحالی و مسرت باید بگویم نخستین کسی که از امروز به جمع ما می پیوندد پژوهشگر نامدار تاریخ و فرهنگ ایران دکتر تورج پارسی استاد پیشین دانشگاه اهواز و اپسالا است که با مهری فراوان دعوت مرا پذیرفتند و زین پس خوانندگان گرامی می توانند کارهای ارزشمند ایشان را در روزنامک پیگیری کنند.

به زودی تعداد دیگری از دوستان به جمع نویسندگان روزنامک افزوده خواهند شد و خبر خوب دیگر اینکه یکی دیگر از استادان برجسته ی تاریخ و فرهنگ ایران که تاکنون در فضای سایبر و اینترنت حضور نداشته است، در آینده یی نزدیک به ما خواهد پیوست.

موسيقيِ رپ يا هيپ هاپ، از دلِ مردم كوچه و بازار برخاسته و سرشار از مفاهيمِ اعتراضي و اجتماعي است. رقص هاي پرتحرك و لحنِ بياني تند و آهنگين از وي‍‍ژگي هاي بارز اين سبك موسيقي است.

نخستين آهنگ رپ جهان از گروه «فوریوس فایو» است (اواسط دهه ي 70 ميلادي) كه بيانگر شرایط نابسامان طبقه های فقیرنشین جامعه است و شايد نخستين  آهنگ رپ ايراني «یک یاری دارم» از «بدیع زاده» باشد.

***

چندي است موسيقي رپ فارسي در ميان جوانان ايراني هواداران بيشماري يافته است، هر چند خاستگاه اين موسيقي به سياهان امريكا و اعتراض به تبعيض ن‍ژادي كه عليه آنان به كارگرفته مي شد برمي گردد، اما در ايران اين موسيقي زيرزميني كم كم دارد به سوي انديشه هاي ميهن پرستانه و پاسداري از فرهنگ و هويت ايراني مي رود كه اين وي‍ژگي، رپ فارسي را از ساير رپ هاي انگليسي، فرانسوي و آلماني آن جدا مي كند.

يكي از بهترين و بي نظيرترين ويديوهايي كه تاكنون در اين زمينه ساخته شده «غمنامه» است كه بيانگر داستان نبرد رستم و سهراب از شاهنامه ي فرزانه توس است كه «تهم» خواننده ي رپ ايراني اجرا كرده است.

پيشنهاد من اين است كه حتما اين موزيك ويدئوي زيبا را دريافت كنيد و ببينيد كه چه كار زيبايي، تهم انجام داده است.

دريافت موزيك ويدئو غمنامه (13 مگابایت) (از تارنمای رپ بی رپ)

دريافت غمنامه به گونه ي Mp3  (از تارنمای رپ بی رپ)

آهنگ «هنوز نمرده نفس» کاری دیگری از تهم که در پاسخ به فیلم ۳۰۰ اجرا کرده.

امروز در تارنمای ناسا گردش مي كردم كه چشمم به عكس بي مانندي از دماوند _ كوه مقدس و افسانه اي مان _ افتاد. حيفم آمد كه شما اين عكس زيبا را نبينيد.

ياد آمد روزي كه با دوستان به يزد رفته بوديم، در«پيرِسبز» بود كه با «اَش دين» كه از پارسيان هند است، آشنا شديم.

«اَش دين» مي گفت: براي پارسيان هند، دماوند و رشته كوه البرز مكانِ مقدسي است. هر پارسي كه به ايران مي آيد تا سرزمين آبا و اجدادي خود را زيارت كند، آنچه كه در بازگشت از ايران باخود به هند مي آورد چيزي نيست جز چمدانِ خاكي از كوه مقدسِ دماوند، جايي كه فريدون در آن، ضحاك تازي را به بند كشيد.

پيوندهاي مربوط به اين نوشته:

عكس دماوند را بزرگتر ببينيد

گزارشي از پارسيان هند (تارنماي شاهنامه و ايران)

درباره ي پير سبز (تارنماي يتااهو)

دفتر مطالعات و توسعه رسانه‌ها شماره جديد فصلنامه مطالعاتي و تحقيقاتي وسايل ارتباط جمعي را منتشر كرد.

شماره 68 فصلنامه رسانه (زمستان 1385) كاوشي درباره "سواد رسانه يي" است.

نويسندگان اين شماره رسانه, مقوله "سواد رسانه‌يي" را از ديدگاه‌هاي مختلف مورد بررسي قرار داده‌اند.

در بخشي از اين شماره ي رسانه آمده است: «امروز در دنيايي زندگي مي‌كنيم كه خواه‌ناخواه در شرايط اشباع رسانه‌يي قرار دارد. فضاي پيراموني، سرشار از اطلاعات است و ما نياز داريم بدانيم در چنين فضايي چگونه از رسانه‌ها و منابع اطلاعاتي آنها بهره بگيريم. چه چيزهايي را انتخاب و چه چيزهايي را كنار بگذاريم. اين فرآيند مستلزم دستيابي به سطح معقولي از مهارت‌ها و دانش است تا بر پايه آن بتوان رابطه فعال‌تري را در ارتباط با رسانه‌ها در پيش گرفت و از حالت انفعالي و يكسويه با رسانه‌ها خارج شد. ...

نمی دانید چه حال و هوایِ دردناکی، بهتان دست می دهد، هنگامی که با یک فعالِ سیاسی 94 ساله یی مصاحبه می کنی که چیزی جز یاد و خاطره، برایش نمانده است.

از میهن پرستی «رضاشاه» برایمان گفت، از همکلاسی اش «محمدرضا شاه»، از دوستِ صمیمی اش «خسرو روزبه» و این که هیچ نقشی در قتل «محمد مسعود» سردبیر «مرد امروز» نداشت، از مخفی کردن «حسین فاطمی» گفت و از «شعبون جعفری» و از وکالتش برای «محمد مصدق» در دادگاه، از بینان گذاریِ سازمانِ نظامیِ مخفیِ افسرانِ توده یی، از دوستی اش با «علی امید» و دستگیری امید هنگامی که به عنوان معاون اولِ کنگره جهانیِ کارگران عازم شوروی بود، گفت و نیز از امروز که وکالت زندانیان سیاسی را به رغم کهولت سن به عهده گرفته است. از همه جا گفت. چرا که براستی تاریخِ زنده ی معاصر ایران است.

سخن از کسی نیست جز «دکتر علی اکبر بهمنش».

اگر روزگار مجالی داد روزی نوار این گفت و گو را پیاده خواهم کرد تا شما نیز از زبان او داستانِ نسلی را بشنوید که ره به جایی نبرد جز به سرابی پوچ.

ماشاءالله آجودانی یکی از جزیره های پراکنده ی پریشان ایران است. او این سال ها کتاب های قابل اعتنا و استنادی نوشته است:"مشروطه ی ایرانی" و "یا مرگ یا تجدد". این جزیره پراکنده حالا کتابی به بازار داده است با نام "هدایت، بوف کور و ناسیونالیسم".

کتاب، محصول مطالعه در بوف کور اثر صادق هدایت است که تاکنون مورد نقد و بررسی بسیاری از منتقدان ادبی قرار گرفته است. از جمله استاد ارجمند من دکتر پرویز ناتل خانلری در مصاحبه یی طولانی که درباره ادبیات معاصر با من داشت و بخش مربوط به هدایت و علوی آن در سال ۱۳۴۶ در مجله سپید و سیاه تهران به چاپ رسید و هم اکنون نیز تمامی کتاب در دست انتشار است، نگاهی به بوف کور دارد که نگاه یک منتقد ادبی و دوست نزدیک هدایت به او در این کتاب است.

اما دکتر آجودانی کتاب را با نگاه دیگر خوانده است ...

«بهرام بیضایی» کارگردان برجسته سینمای ایران عطای ساختِ فیلم جدیدش "لبه ی پرتگاه" را به لقای نساختنش بخشید و هوادارانش از دیدن شاهکاری  دیگر از او محروم ماندند.

وقتی این خبر را شنیدم به اندازه یی دلم به درد آمد که تمامِ شیرینی انتظار دیدن فیلمی از بیضایی به تلخی گرائید.

پس از "سگ کشی" گذشت شش سال بس بود! آیا بس نبود؟ آیا باز باید انتظار 10 ساله ی مسافران را کشید؟ یا اینکه دیگر هیچگاه فیلمی از او  نخواهیم دید؟  اما نه! استاد! این انتظار هر اندازه  به درازا بکشد آنقدر شیرین است که با همه ی وجود تحملش می کنیم.

به امید روزی که لبه پرتگاه، مقصد، افرا، حقایق درباره ی لیلا دختر ادریس و ...را روی پرده ی سینما ببینیم.

در این رابطه نگاه کنید به نوشته ی رضا درمیشیان در روزنامه ی اعتماد

در بارگاه سعدی

از در که وارد می شوی صدای شجریان را می شنوی که غزلی از سعدی می خواند. دوستداران سعدی نیز کم کم از راه می رسند و جایی برای نشستن، جست و جو می کنند.

برنامه با نمایش فیلمی از کارنامه ی «مرکز سعدی شناسی ایران» آغاز می شود. بر صفحه ی نمایش، فرهیختگان زبان و ادب پارسی یک به یک ظاهر می شوند و سخن از سعدی می گویند.

  دکتر شروین وکیلی           دکتر مسعود امیرخلیلی               بابک عباسی   

          دکتر حمید احمدی                              دکتر حسین افخمی

فیلم هالیودی 300 در بدبینانه ترین نگاه، تهییج افکار عمومی ضد ایرانی جهانیان و آماده سازی آنها برای حمله ی نظامی به ایران است و در خوشبینانه ترین وضع، نشان دهنده ی عدم مسئولیت و تعهد سازندگان آن در برابر حقایق تاریخی و تحریف تاریخ، تنها برای ساختِ فیلمی سرگرم کننده و جذاب می باشد.

اين فيلم آنچنان از واقعيت هاي تاريخي به دور است كه گاهي آنچه درباره ي تاريخ و فرهنگ ايران باستان صدق مي كند به اسپارتان ها نسبت داده مي شود و آنچه كه در شأن اسپارتان هاست به ايرانيان. از آن جمله است، مسئله ي برده داري كه در جاي جاي اين فيلم، ايرانيان بدين ناروا خوانده مي شوند. كوشش هاي فرانك ميلر نويسنده فيلم نامه ي 300، بسيار شبيه كوشش هاي همتايان او با افكار كمونيستي است كه مي كوشيدند برپايه ي نوشته هاي ماركس، تاريخ ايران باستان را دوران برده داري بنامند و آنان نه تنها هيچ سندي نيافتند كه گوياي اين موضوع باشد بلكه به عنوان مثال؛ يافتن بيش از 30 هزار لوح گلي از پارسه (تخت جمشيد) كه در آن به ميزان حقوق و دستمزد كارگران و حتا فراتر از آن بيمه ها و مرخصي هاي بارداري اشاره شده بود، آنها را بيش از پيش در ايدئولوژيشان سردرگم كرد.

شعارهايي كه در اين فيلم پشت سرهم داده مي شود بيشتر يادآور پُروپاگاندهايي (تبليغات سياسي) است كه از سوي كاخ سفيد به گوشمان مي خورد. به هر روي اين 300 چيزي نيست جز توهين به شعور مخاطبش و يك مشت شعارهاي عوام فريبانه ي امريكايي.

مجله بخارا سي و دومين شب از سلسله « شب هاي بخارا » را با همكاري انجمن موسيقي ايران به فرانك شفر،  فيلم ساز هلندي، اختصاص داده است. شفر به همراه مايكل دراير مديربخش فستيوال شرقي آلمان در اين شب شركت مي كند.

فرانك شفر را بيشتر به عنوان مستند ساز، كارگردان و تهيه كننده يي مي شناسند  كه اختصاصا  در زمينه موسيقي و هنر فيلم مي سازد. از فيلم هاي فرانك شفر مي توان به چند فيلم بلند او كه در مورد آهنگسازان ساخته اشاره كرد: « آهنگساز امروز مرگ را نمي پذيرد» ، « نت بزرگ » و « هزار توي زمان».

از ديگر ساخته هاي شفر مي توان به  « حلقه واگنر » ، « مستند از جان كيج » ، « رهبري گوستاو    مالر » و « ايگور استراوينسكي » اشاره كرد.

در « شب فرانك شفر »، نادر مشايخي درباره ويژگي هاي مستندهاي موسيقيايي اين كارگردان سخنراني خواهد كرد. همچنين مايكل دراير در زمينه مستند سازي سخن مي گويد و مهشيد ميرمعزي متن سخنراني اين دو كارگردان را از زبان آلماني ترجمه مي كند.

در « شب شفر » برگزيده اي نيز از مستندهاي اين كارگردان به نمايش درخواهد آمد.

پنج شنبه 6 ارديبهشت ماه، ساعت 5 بعد از ظهر، خانه هنرمندان

آگاه شدیم دوست گرامیِ مان حسن نقاشی توانست لوح افتخار و تنديس سيمين بخش پژوهشِ  نخستین دوره ي جايزه مستند برتر سال ایران را برای فیلم مستند مشي و مشيانه به دست آورد.

حسن نقاشي از آن دست كارگردان هايي است كه اگر همين گونه به مسير خود ادامه دهد، بي شك خواهد توانست به زودي سبك و سياقي نوين در سينماي ايران ايجاد كند. سبك و سياقي كه پژوهش در فرهنگ مليمان و آئين ها و استوره هاي ايراني در آن جايگاهِ ويژه يي دارد.

با آرزوی بهترین های از سوي من و همسرم برای حسن نقاشی و بانوی گرامی شان.

ويدئوي از حسن نقاشي به هنگام دريافتِ تنديس

دوستی پرسید: آیا هک کردن تارنگارهایی که به تمامیت ارضی ایران احترام نمی گذارند با معیارهای شناخته شده ی آزادی بیان در جهان مغایر است یا نه؟

پرسش بسیار جالبی است. بر پایه ی قوانین داخلی و بین المللی، آزادی بیان دارای چارچوب هایی است که با عدول کردن از آن، خاطیان باید به دستگاه های حقوقی، پاسخگو باشند. یکی از این موارد تجزیه طلبی است که بر پایه ی همه ی قوانین شناخته شده ی بین المللی، جزو خطوط قرمز  آزادی بیان محسوب می شود. البته رسیدگی به این مسئله تنها بر عهده ی دادگاهی با حضور هیات منصفه است و بس.

این نکته را با پرفسور کاظم معتمدنژاد پدر علوم ارتباطات ایران نیز در میان گذاشتم، پاسخ ایشان به مانند همان پاسخی بود که برایتان نوشتم.

در این زمینه نگاه کنید به هک شدن تارنگاری تجزیه طلب به دست جوانان ناسیونالیست آذربایجانی.

دیدگاه شما درباره ی این موضوع چیست؟

* نگاهی به کارنامۀ سیاسی دکتر محمّد مصدّق

* دکتر جلال متینی

* ناشر: شرکت کتاب، آمریکا، 1384

* ما میراث خوار یک تاریخ عَصَبی و عصبانی هستیم و چه بسا حال و آینده را فـدای ایــن عصبیّت ویرانساز کرده ایم.

* در فضائی از عصبیّت و احساسات و افسانه سازی و افسون - که تاریخ، عمیقاً به تعصّبات سیاسی آغشته اسـت - پرداختن منصفانه به زندگی و کارنامۀ سیاسی دکتر محمّد مصدّق، جرأت یا جسارت فراوانی طلب می کند.

* در تاریخ معاصر ما، سرنوشت ایران را دو مسئلۀ اساسی رقم زده است، یــکی، نفت، و دیگری، همسایگـی با دولت روسیه (شوروی). بی معنا نیست اگر بگوئیم: تاریخ معاصر ایران با «نفت» نوشته شده است.

منوچهر یزدی، نمونه ی کامل یک میهن پرست و مبارز ملی گراست که ذره ذره ی تار و پود وجودش را عشق به ایران و مردمانش آکنده است.

منوچهر یزدی به جمع تارنگار نویسان پیوست.

 خوش آمدید و به رسم پان ایرانیست ها، پاینده  ایران، سرور!

نشانی تارنگار ایشان: www.Yazdi.info

مي خواهيم زنده رود باشيم بي آنكه به مرداب فرو رويم

این گزارش در روزنامه مردم سالاری چاپ شده است. برای خواندن آن در روزنامه مردم سالاری اینجا را کلیک نمائید.

برای خواندن گزارش کامل این شب بر روی ادامه نوشته کلیک نمائید.