در این بخش میخوانید:
واپسین تلاش ایرانیان برای ادامه فرمانروایی جهانی
حمله کوروش کوچک به ایران
بازگشت سپاه یونانی
کارنامه اردشیر دوم
ادامهی نوشته
جُستارهایی پیرامون تاریخ، فرهنگ، ادبیات و اندیشه
در این بخش میخوانید:
واپسین تلاش ایرانیان برای ادامه فرمانروایی جهانی
حمله کوروش کوچک به ایران
بازگشت سپاه یونانی
کارنامه اردشیر دوم
هفت روز با هفت یار مهربان از نوع دوم (۷)
نسخهی خطی بَرخط «زادالمسافرین»
نسخهی خطی «زادالمسافرین»، اثر «حکیم ناصر خسرو قبادیانی بلخی»، ۱۱۵ صفحه، خوشنویسی «سلطان محمد نور»، جوهر سیاه و طلایی و لاجوردی، پایان نگارش: سال ۹۴۳، جلد لاکی، از مجموعهی نسخههای خطی فارسی-ایرانی در «مرکز دیجیتال مونیخ».
.....
پشت و روی جلد کتاب
هفت روز با هفت یار مهربان از نوع دوم (۶)
کتاب بَرخط «دیوان شعر زیبالنسا»
نسخهی خطی «دیوان شعر زیبالنسا»، سراینده: «زیبالنسا»، تاریخ نگارش بین ۱۷۰۰ و ۱۸۵۰ میلادی، حدود ۲۸۰ صفحه، اندازه: ۱۶ در ۲۵ سانتیمتر، خط نستعلیق، جوهر سیاه و قرمز، از مجموعههای دیجیتالی دانشگاه UTAH - کتابخانهی جی. ویلارد مریت.
.....
این دیوان شعر به قلم شاهدخت «زیبالنسا» یا «زینبالنساء بیگم» (۱۶۳۸-۱۷۰۲)، بزرگترین دختر اورنگزیب عالمگیر آخرین پادشاه گورکانی هند سروده شده، و به خط نستعلیق عالی بر روی صفحههای مرغوب و نشانهگذاری شده با سپر تاجدار و یک پرنده و برج، در پایین صفحهها نگاشته شده است (۱). هر صفحه دو ستون دارد و عنوانها، برخی مترادفها و شاهبیتها بهرنگ قرمز آمدهاند.
هفت روز با هفت یار مهربان از نوع دوم (۵)
کتاب دوزبانهی بَرخط «گُلهای ادب فارسی»
جُنگ ادبی دوزبانه، قرن نوزدهم، از مجموعهی کتابخانهی دانشگاه هاروارد
«گُلهای ادب پارسی»، دوزبانه (فارسی و انگلیسی)، نویسندگان: سموئل روسو و سر ویلیام جونز، ویراشگر: سموئل روسو، ۲۴۰ صفحه، تاریخ انتشار ۱۸۰۵، دانشگاه هاروارد.
.....
«گُلهای ادب پارسی»، جُنگ ادبی و گلچین دوزبانه (و حتا میتوان گفت سهزبانه)ای است از آثار برجستگان ادبیات ایران که به نظم و نثر، همراه با ترجمه به زبان انگلیسی، نگاشته شده است. از این کتاب بهعنوان یک همراه برای کتاب «دستور زبان فارسی» (مقدمهای برای زبان و ادبیات ایران)، اثر «سر ویلیام جونز» نام برده میشود.
هفت روز با هفت یار مهربان از نوع دوم (۴)
نسخهی خطی بَرخط «دیوان حافظ»
رونوشت و نسخهی خطی تذهیبکاریشده از «دیوان حافظ»، اثر «خواجه شمسالدین محمد بن محمد حافظ شیرازی (قرن هشتم)»، پایان نگارش و نشر: (جمادیالثانی ۹۲۶) ۱۵۲۰، ۲۷۶ صفحهی تصویری، ۱۳۴برگ مذهّب، اندازه: ۲۴۶ در ۱۵۷میلیمتر، تذهیبکاری قرن شانزدهم، از مجموعهی نسخ خطی اسلامی دانشگاه پرینستون (نیوجرسی)، نگارش با خط نستعلیق، جوهر طلایی و آبی، جلد لاکی و تذهیبکاری شده.
.....
جلد لاکی و تذهیبکاری شده
بخش مرکزی، یک گُل اسلیمی با پرندگان و سر حیوانات را دربردارد که در اطراف یک ستارهی هشتپَر میانی گستردهاند. جلد چرمی نارنجیرنگ، آبطلاکاری شده است.

فارسی (Farsi) يا پرژن (Persian)؟
نام زبان ما فارسی است. در انگلیسی به آن پِرژِن (Persian) میگویند. اگرچه این گفته ساده مینماید، اما در سالهای اخیر در زبان انگلیسی به گونهای روزافزون به جای واژه پرژن(Persian)، از واژه فارسی (Farsi) استفاده میشود. در این گفتار کوتاه، میخواهم توضیح دهم که چرا چنین جایگزینی صورت میگیرد، چه کسانی آن را انجام میدهند و سرانجام اینکه زیانهای این جایگزینی کدام است. پیش از این دیگران در این باره نکاتی را مطرح کردهاند و بحثهای بسیاری هم صورت گرفته اما بهنظر میرسد که مسأله هنوز حل نشده است و هر روز هم جدیتر میشود.
هفت روز با هفت یار مهربان از نوع دوم (۳)
کتاب برخط «تاریخ ناپلئون»
«تاریخ ناپلئون»، ترجمهی «ميرزا محمد رضى بَنْدة تَبْريزي»، خوشنویسی «حسن چالشتری چهارمجالی»، ۶۱۵ صفحه، چهار جلدی، ابعاد ۳/۳۹ در ۹/۲۵ سانتیمتر، نسخهی خطی با جوهر سیاه و قرمز و به خط نستعلیق خیلی عالی و ممتاز، تاریخ ۱۳۰۵، مجموعههای دیجیتال کتابخانهی دانشگاه UCLA (پروژهی دیجیتالی مجموعهی دکتر کارو میناسیان)

«... اوقاتی که ناپلئون در مدرسهی برین که یکی از مدارس نظامی دولت فرانسه است، مشغول تحصیل و چهارده ساله بود، پدر او عرض حالی به سرکار وزیر جنگ دولت مذکور نوشت و در آن عریضه، سبب فقر و احتیاج خود را مفصلاً شرح داد که چون مخاصمه در میان اهل ولایت روی داد، من نیز طرف مخاصمه بودم، از آن جهت بزرگان دین از روی عناد و بخل، بیمروتی کرده، املاک موروثی مرا که گذران عیال من منحصر بر آن بود، ضبط کردند و نیز در آن عریضه استدعا کرده بود که وزیر جنگ التفات نموده، منصب نایب دویّمی در توپخانه به ناپلئون تفویض فرماید و برادر کوچک او را که لوثین نام داشت، به مدرسهی نظام داخل سازد. وزیر جنگ در پشت عریضهی او جواب نوشت که هرگاه جای خالی باشد، مضایقه نیست و در حاشیهی عریضه، این فقرات مرقوم نموده بود: مادامی که ناپلئون در مدرسه میباشد، برادر او لوثین را داخل مدرسه نمیتوان کرد. به جهت این که قانون اهالی فرانسه آن است که دو برادر را در یک مدرسه نمیتوان کرد، مگر برادر اولی را منصب داده از مدرسه بیرون کنند و بعد برادر دیگر را برای تحصیل به آن مدرسه ببرند. وقتی که ناپلئون پانزده ساله شد، او را از مدرسهی برین بیرون آورده، به مدرسهی نظام پایتخت پاریس که مقرّ سلطنت مملکت فرانسه است، داخل نمودند ...» (۱)
هفت روز با هفت یار مهربان از نوع دوم (۲)
کتاب برخط «اسناد و نامههای امیرکبیر (و داستانهای تاریخی دربارهی او)»
کتاب «اسناد و نامههای امیرکبیر (و داستانهای تاریخی دربارهی او)»، نگارش و تدوین «سیدعلی آل داوود»، 360 صفحه، انتشارات سازمان اسناد ملی ایران، پژوهشکدهی اسناد، تهران – 1379، جنس: کتاب برخط تصویری، کتابخانهی دیجیتال سازمان اسناد و کتابخانهی ملی جمهوری اسلامی ایران (کتابخانهی حافظهی رقومی ملی - حرم).
بیرق ایران
شنیدم در کتاب یکی از بزرگان انگلیس است که سفیرش در ایران گفت: روزی در خیابان تهران میگذشتم. دیدم امیر با کوکبه جلالش میگذرد. پیاده شدم. امیر ملتفت شد. ایستاد تا به او رسیدم. با یکدیگر به بازدید ساختمان قراولخانهها رفتیم. دیدم بالای هر قراولخانه، بیرقی از شیر و خورشید است. پرسیدم: مگر اینجا تهران و مرکز ایران نیست؟ گفت: چرا. گفتم: برای نشان دولت، یک بیرق کافی است. این همه بیرق از چیست؟ گفت: آنقدر بیرق از ایران بلند کنم که بیرق شما در آن میان گم شود ... (1)
شاه سبکرفتار
... روزی شاه در بیرون راه میرفت، باران گرفت. شاه تندتند حرکت نمود تا خود را به زیر سقفی برساند. امیر متغیر شده گفت: سنگین و باوقار باش. مگر کلوخی که از باران وا بروی. (2)

نوزدهمین شمارهی ماهنامهی گردشگری «دنیای تجارت» منتشر شد.
شمارهی مهر و آبان دنیای تجارت در 110 صفحه گلاسهی تمامرنگی و با مدیرمسئولی «ابراهیم افراشتهفر» و سردبیری «مسعود لقمان» منتشر شده است.
هفت روز با هفت یار مهربان از نوع دوم (1)
معرفی یکی از قدیمیترین فرهنگهای فارسی موجود در جهان
«صحاحالفرس / یا / لغات صحاح العجم بلسان الفارسی»، نوشتهی «شمسالدین محمدبن فخرالدین هندوشاه نخجوانی» معروف به «شمس المنشی»، تاریخ خلق اثر 728 هجری قمری (1699 – 1500 پس از میلاد)، به زبان فارسی، 70 برگ (124 صفحه)، در ابعاد 25 در 18 سانتیمتر، دستنویس با جوهر سیاه و قرمز، جلد چرمی، «کتابخانهی دیجیتال جهان»، یونسکو.
.
این نسخهی خطی که دومین فرهنگ فارسی موجود در جهان بهشمار میرود، در «کتابخانهی دیجیتال جهان» با نام «تصحیح لغات و انواع در زبان فارسی» فهرست شده است.
فريدريش ويلهلم نيچه (۱۹۰۰-۱۸۴۴) را فيلسوفِ فرهنگ ناميدهاند، زيرا درگيریِ اصلیِ انديشهیِ او با پيدايش و پرورش و دگرگونیهایِ تاريخیِ فرهنگهایِ بشری ست، بهويژه نظامهایِ اخلاقیشان. تحليلهایِ باريکبينانهیِ درخشانِ او از فرهنگهایِ باستانی، قرونِ وسطايی، و مدرنِ اروپا، و ديدگاههایِ سنجشگرانهیِ او نسبت به آنها گواهِ دانشوریِ درخشانِ او و چالاکیِ انديشهیِ او به عنوانِ فيلسوفِ تاريخ و فرهنگ است. اگرچه چشمِ نيچه دوخته به تاريخ و فرهنگِ اروپاست و دانشوریِ او در اساس در اين زمينه است، امّا از فرهنگهایِ باستانیِ آسيايی، بهويژه چين و هند و ايران، نيز بیخبر نيست و به آنها فراوان اشاره دارد، بهويژه در مقامِ همسنجیِ فرهنگها. او بارها از ’خردِ‘ آسيايی در برابرِ عقلباوریِ مدرن ستايش میکند(2).
چنين نگفت زرتشت!
از کسان بسیاری شنیده ام که بدون آگاهی از شرایط زندگی، اندیشه ها و محیط زیست نیچه، تنها با توجه به عنوان کتاب «چنین گفت زرتشت» آنچه را که نیچه در کتاب خود آورده است، برخاسته از آموزه های مینوی اشوزرتشت و دین زرتشتی پنداشته اند!
روز یازدهم؛ دوشنبه؛ دهم فروردین 88؛ 30 مارس
شب پیش با دوستان رایزنی کردیم و به این نتیجه رسیدیم که احتمالا این میزبانان مهربان روی ما به عنوان نمادهای دینداری اسلامی حساب باز کردهاند و اگر صبح برای نماز صبح به موقع بیدار نشویم توی ذوقشان خواهد خورد. این بود که قرار گذاشتیم صبح ساعت پنج بیدار شویم. اکبرعلی هم شب قبل لا به لای حرفهای اندکش اشارهای کرد که ما صبح زود بیدار میشویم و برای نماز به مسجد میرویم. در اتاقی هم در آن خفته بودیم، تصویر بسیار بزرگی از کعبه، یکی از دیوارها را پوشانده بود و در دینداری صاحبخانه تردیدی باقی نمیگذاشت. این بود که با وجود خستگی تصمیم گرفتیم حتما صبح زود بیدار شویم.

جامعهشناسی هنوز دانش به معنای دقیق کلمه نیست. زیرا نه دقّتی علمی به مفاهیم ویژه خویش بخشیده و نه موفق به ساختن یک دستگاه نظری آغازین شده است که پایهای شود برای کشف روشهای جدید و پژوهشهای بعدی تا به کشف قوانین جزییتر بینجامد و پس راه را برای پیشرفت سریع این دانش هموار سازد و به قانونهایی عامتر دست یابد.
بخش نخست: مجموعهی «کوروش بزرگ» (شامل 20 کاشی الکترونیکی)
همیشه با یک جست میپریدم روی دیوار خیالم و همان لبه منتظرش مینشستم. همین دیوار سیمانی جلوی پنجرهی اتاقم را میگویم که دیگر شک ندارم هر جای دنیا هم که برویم و هر خانهای هم که بگیریم، سهم ثابت پنجرهی اتاق من است. همیشه، همهی دلخوشیام این بود که بر روی دژ رؤیاییام، همین که یک بار زیر لب میگفتم: «جلوه کن در آسمان / همچو مهر جاودان»؛ آنسوی دشتهای دیرین را به سرعت درمینوَردید و خودش را پیشم میرساند. میدانست چقدر دوست دارم به او تکیه بدهم، نقاشیاش را بکشم و درددلها و رؤیاهایم را برایش تعریف کنم. میدانست چقدر دوستش دارم.
(برای مشاهدهی کامل این مطلب از مرورگر فایرفاکس یا گوگلکروم استفاده کنید.)

هفتم آبانماه (29 اکتبر) روز کوروش بزرگ، روز صدور نخستین فرمان پاسداشت حقوق بشر و روز ملی ایران فرخنده باد!
نویسندگان روزنامک
برای خواندن این ویژهنامه روی ادامهی نوشته کلیک فرمائید.
کوروش و بابل
با ضعف آشوریان، بابل در سده هفتم پ.م، پس از مدتها به استقلال رسید و با نابودی آشوریان، و چشم نداشتن مادها به میانرودان، همه این سرزمین به دست شاه بابل افتاد.
پس از مرگ پادشاه بزرگ بابل در سال 561 پ.م، پسرش اَمَل مردوک به تخت شاهی نشست. ناقوس خطر به صدا درآمده بود. درست همان سرنوشتی که برای آشور رقم خورده بود برای بابل رخ داد.
در منظومه بابلی حران چنین نوشته شده: نبونید به هیچ قانونی پایبند نبود. بزرگان کشور را در جنگها به کشتن داد. رعایا را با گرفتن مالیاتهای سنگین به تهیدستی افکند. راههای بازرگانی را ناامن کرد. مردم دیگر در درازای جادههای پهن راهپیمایی گروهی نمیکردند و در هیچ نقطهای نشانی از شادی به چشم نمیخورد. نبونید از یک خدایی پیروی میکرد که هیچکس او را نمیشناخت و نمیپرستید. او این خدا را در معبد نهاده و او را به نام ماه خواند.

... آنچه با نام "جنبش چریکی" مورد نظر و بررسی است، جریانهای مدرنی هستند که در پی استقرار دولتهای ملی مدرن، به دلیل تضاد ایدئولوژیک با نظامهای سیاسی، بر علیه آن قیام میکنند. اما آنچه در این میان، جنبشهای چریکی جهان معاصر را از شورشیان اعصار پیشامدرن تمایز میبخشد، عرصه پیکار این جنبشها با نظامهای سیاسی است. شورشیان در اعصار گذشته، اغلب در مناطقی خارج از نواحی شهری و در مناطقی که دارای موانع طبیعی خاصی برای در امان ماندن از حمله نیروهای حکومتی بودند، مستقر میشدند. اینها حضور سازماندهی شده و منظمی در مناطق شهری نداشتند و حضورشان در شهرها یا به منظور به قتل رساندن افرادی خاص، و یا به قصد به تصرف درآوردن شهر بود. به این ترتیب، شورشیان در دوران ماقبل مدرن که هنوز دولتهای ملی مدرن پدید نیامده بودند، (یعنی دولتهایی که به تعبیر "ماکس وبر" دارای "انحصار کاربرد مشروع زور در قلمرو جغرافیایی معین" هستند) میتوانستند که با بهرهگیری از موانع طبیعی، در نواحی دورافتاده یا صعبالعبوری که حکومتهای پیشامدرن، از اعمال سلطه بر آنها ناتوان بودند، مستقر شوند اما توانایی حضور سازماندهی شده در مناطق شهری که در زیر سلطه حکومتها بود را نداشتند. ...
دورهی دوم آموزشی تاریخ پیدایش و تکامل منِ پارسی (رویکردی میان رشتهای به روند شکلگیری هویت ایرانی) با استادی دكتر شروین وکیلی برگزار میشود.
به گزارش روزنامک، در این دوره چهارنشستی، دکتر وکیلی به عصر تمرکز (2300-1600 پ.م) خواهد پرداخت و در نشست نخست به بیان «شروکین تا حمورابی: فشردهی تاریخ ایران زمین (2300-1600 پ.م)» در نشست دوم به «زایش بتها و انسانی شدنِ خدایان» در نشست سوم به «شواهدی از زندگی روزمره» و در نشست چهارم به «دو شیوهی صوربندی قدرت، لذت، بقا و معنا» اشاره خواهند داشت.