گزافه سخن تا به کجا؟!!(1)
درآمد:
دوستِ خوب و شاهنامهشناس بنده، آقای علیرضا حیدری، از سرِ مهر پاسخی درازدامن به نقد بنده بر شاهنامهی ویراستهی دکتر جنیدی دادند که در همین تارنگار بارگذاری شد و خوانندگان ارجمند و علاقهمندان فرهنگ و ادب پارسی را سودمند افتاد.
این کمترین در آغاز سخن به دل از ایشان سپاسگزار است که آیین درست نقد به دور از سختاندیشی (تعصب) و گزافهگویی را به شیوهای کارکردی بدو آموختند. در دنبالهی این نوشته پاسخ این کمینه را میخوانید به برخی از نکتههای نوشته شده به دست ایشان.
بر این شیفتهی شاهنامه انگاره است که فروتنی و سپاس بی پایان خود را پیشکش کند به:
· بانوی ارجمند فاطمه نیکپور (شکیبا)، که سالهاست با شکیبایی بیمانند، نخستین شنونده و منتقد نوشتههای بنده است.
· دوست خوب و بسیاردانم آقای حامد بصارتی، که نقد بنده و پاسخ آقای حیدری را خواند و بس نکتههای دانشی و ارزشمند را گوشزد کرد.
· دوست خوب و نویافتهام آقای پوراسماعیل، که با نکتهسنجیِ کممانند راهنماییهایش را از من دریغ نکرد.
· دوست خوبم، بانو لیلا منصور، که با حوصله نوشتهام را پیش از بارگذاری خواند و بنده را بسیار راهنمایی و تشویق کرد.
مجید ساسانی
ادامهی نوشته
