روزنـــامــک

عکس ها از نیلوفر، مسعود، پیام، سیاوش، کیانوش، آرش و آیدا

 شاید خوانندگانی که از اینترنت با سرعت پائین بهره می برند، توانایی دیدن این آلبوم عکس را نداشته باشند.

یزد، شهر بادگیرها، دوچرخه ها و شیرینی های بی نظیر است که این شهر بیش از هر چیزی مرا یادِ خانه ی پدری می اندازد. ...

فرتوره ها از آیدا، ایمان، کاوه و نیلوفر

روزی که مهندس حاجی حسینی از آلمان به کیش آمد، گمان نمی کرد که پایبند آنجا شود. همه چیز از برنامه ی تلویزیونِ برون مرزی جام جم آغاز شد که مستندی را درباره ی جزیره ی کیش پخش کرد و حاجی حسینی به این فکر افتاد که در سفر بعدی به ایران، سری هم به کیش بزند.

یادش آمد زمانی را که با طنابی به دیدن کاریزِ جزیره رفت و هنگام بیرون آمدن، تصمیم گرفت همه ی سرمایه و زندگی خود را بر سر این کاریز بنهد تا شهرِ زیرزمینی کاریز را با استفاده از ویژگی های جذاب جزیره ی کیش و تاریخ و فرهنگ ایران بنا نهد.

این نوشته در روزنامه ی مردم سالاری چاپ شده است برای خواندن آن در روزنامه (اینجا) را کلیک نمائید. 

درياي پارس (خلیج فارس)  و جزيره هاي آن در درازاي تاريخ، همواره بخشِ جدايي ناپذير از شاهنشاهي ايران و محل برخورد راه هاي دريايي بين باختر و خاور، در مسير كهن ترين راه بازرگاني جهان _ جاده ابريشم _ بوده است.

جزيره كيش با 90475 كيلومتر مربع مساحت يكي از زيباترين جزيره هاي درياي پارس است. درازي جزيره كيش 15 كيلومتر و پهناي آن هفت كيلومتر است. جزیره کیش به شکل بیضی می باشد و براي همین، کیش که به معنای زه کمان می باشد، نام گرفته است.

ابن خرداد، ابن بطوطه، سعدي، ياقوت حموي و ... از كيش در نوشته هايشان ياد كرده اند.

پيش از انقلاب بنا براين بود كه اين جزيره به مانند جزاير هاوايي و كرانه هاي مديترانه به بزرگترين مركز جذب گردگشگر در خاورميانه تبديل شود كه شوربختانه شانس آن را نيافت.

امروز در تارنمای ناسا گردش مي كردم كه چشمم به عكس بي مانندي از دماوند _ كوه مقدس و افسانه ئيمان _ افتاد. حيفم آمد كه شما اين عكس زيبا را نبينيد.

ياد آمد روزي كه با دوستان به يزد رفته بوديم، در«پيرِسبز» بود كه با «اَش دين» كه از پارسيان هند است، آشنا شديم.

«اَش دين» مي گفت: براي پارسيان هند، دماوند و رشته كوه البرز مكانِ مقدسي است. هر پارسي كه به ايران مي آيد تا سرزمين آبا و اجدادي خود را زيارت كند، آنچه كه در بازگشت از ايران باخود به هند مي آورد چيزي نيست جز چمدانِ خاكي از كوه مقدسِ دماوند، جايي كه فريدون در آن، ضحاك تازي را به بند كشيد.

پيوندهاي مربوط به اين نوشته:

عكس دماوند را بزرگتر ببينيد

گزارشي از پارسيان هند (تارنماي شاهنامه و ايران)

درباره ي پير سبز (تارنماي يتااهو)

نوروز را در "لاهیجان" بودن، فرصتی است گرانبها چرا که لاهیجانیان بر این باورند که در چهار روز نخست سال، می توان چهار فصل سال را دید، بدین روی که روز نخستِ فروردین که نوروز می باشد تداعی کننده ی بهار، روز دوم بیانگر تابستان، روز سوم پائیز و روز چهارم زمستان است.

زیبایی این شهر آنچنان چشم نواز است که می توان آن را عروس شهرهای ایران نام داد.

درباره ی لاهیجان (از ویکی پدیا)

کشتزارهای چای لاهیجان

شالیزارهای لاهیجان

عکس ها از نیلوفر لقمان