در تواریخ سیستان آمده است:
وقتی که سپاهیان «قُتیبه» (سردار عرب) سیستان را به خاک و خون کشیدند، مردی چنگ نواز، در کوی و برزنِ شهر - که غرق خون و آتش بود - از کشتارها و جنایات «قُتیبه» قصّه ها می گفت و اشک خونین از دیدگان آنانی که بازمانده بودند، جاری می ساخت و خود نیز، خون می گریست ... و آنگاه بر چنگ می نواخت و می خواند:
در خانه ی دل
اندکی شادی باید
که گاهِ نوروز است.»
+ نوشته شده در چهارشنبه 1 فروردین1386ساعت 1 توسط مسـعود لـقـمـان
|
