بهرام آبتین
در حال خواندن بیانیه ی پایانی همایش اعتراضی روز پنجشنبه در برابر سفارت امارت عربی
در پی برگزاری تجمع باشکوه بیش از 200 نفر از ایران دوستان در روز پنجشنبه مقابل سفارت امارات متحده عربی در تهران، بهرام آبتین مسئول کانون فرهنگی لر بختیاری ایرانیان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و جمعه نیز از طریق پیامکی خبردار شدم که به زندان اوین منتقل شده است.
من تا پیش از تجمع پنج شنبه هیچ سابقه ی آشنایی با ایشان نداشتم، امّا بازداشت این شیرمرد بختیاری به جرم برپایی تجمعی جهت پاسداشت یکپارچگی سرزمینی کشور و اعتراض به دعاوی بی اساس شیوخ عرب نسبت به خاک پاک ایران، مایه خشم تمامی ایرانیان میهن دوست شده است.
بهرام آبتین تجمعی را سازماندهی کرد که در آن تنها به خواندن سرود ای ایران و اشعار میهنی فردوسی بزرگ اقدام شد و بر خلاف بسیاری از موارد مشابه اش در جهان نه تنها به سفارت کشور مورد اعتراض اهانتی نگردید، بلکه کیکی هم به مناسبت سی و هفتمین سالگرد استقلال این کشور به اهل سفارت هدیه داده شد تا این کشور نوساز را از مواجهه با ایران چند هزار ساله برحذر دارد.
هر چه می اندیشم دلیلی بر بازداشت بهرام آبتین نمی یابم. جالب است که دوربینهای صدا و سیما جهت مصادره به مطلوب کردن تجمع حضور داشتند و مصاحبه ای هم با آبتین صورت دادند. اما شاید هنگامی که بهرام آبتین در مصاحبه اش بر اصول ملی گرایانه و میهن دوستانه خویش پای فشرد، قصد کردند که بفهمانند مجالی به اعلام موجودیت ملّی گرایی در ایران نمی دهند و خواستار آنند که نسخه ای جعلی و بی محتوا از آن را به عنوان تنها گرایش مجاز عرضه دارند و البته که در این راه نیز همراهانی چون بیوه حسین فاطمی را هم دارند.
به هر روی دلیل بازداشت بهرام آبتین هرچه باشد، وی هشدار نیکویی به حاکمان داد که با بی مهری به ارزشهای ملی و میهنی نام ننگینی از خود در تاریخ این سرزمین کهن بر جای نگذارند. توصیه ای که بازداشت ایشان بی علاقگی حاکمیت به پذیرش آن رانشان داد.
آخر در کجای دنیا کسی را به جرم اعتراض به ادعای سرزمینی یک کشور بیگانه به خاک کشورش بازداشت میکنند؟! البته هنگامی که دولت موسوم به اصلاحات بزرگترین دستاورد سیاست خارجی اش عضویت ناظر در اتحادیه عرب است و وزیر خارجه دولت اصولگرا نیز به پیروی از وزیر پیشینش در نشست کشورهای عرب شرکت کرده و با بی غیرتی هرچه تماتر نسبت به ادعای ارضی اعراب نه تنها اعتراض نمی کند که حتی حاضر به ترک محل نیز نمی گردد، هنگامی که همزمان با سفر رئیس جمهور به قطر و شرکت در نشست شورای همکاری "خلیج عربی؟!" استاد "زشت گوی" علوم سیاسی دانشگاه تهران نیز بر محق بودن اعراب در دعوی پوچشان مبنی بر مالکیت جزایر همیشه ایرانی داد سخن می دهد، شاید بازداشت بهرام آبتین چندان عجیب نباشد. اما همانطور که آن مرد زشت گفتار پاسخهای قاطع و خشمگینانه ای از همه دانشجویانش (با گرایشات مختلف) شنید و آموخت که دیگر چنین دهان به یاوه گویی باز نکند، امیدوارم که دیگران نیز دریابند که نمی توان بر مسند دولتمردی ایران تکیه زد و تا ابد بر منافع ملی ایران و ایرانیان و افکار عمومی ملّت ایران محاق تعطیلی زد و آسوده بود. شاید اینان اگر در روز پنجشنبه نیروهایشان را به زیر نظر گرفتن تجمع کنندگان محدود نمی کردند و واکنشهای همدلانه اغلب رهگذران را می دیدند، به چنین نتیجه ای می رسیدند. پس آنگاه با خود می اندیشیدند چه نیاز به بازداشت بهرام آبتین است ...
تیرداد بنکدار
شتر گربه روزگاری است، عقل گُر گیرد ...
در سرزمینی که میهن دوستی و پایفشاری بر تمامیت ارضی آن گنهی نابخشودنی است و وطن فروشی عین ثواب است، در سرزمینی که بهرام آبتین اش رنج سفر از خوزستان به تهران را به جان می خرد تا اعتراض ایرانیان را به گوش شیخ نشینانی برسانند که چند صباحی است برای شیر خفته، جیک جیک های مستانه سر می دهند، روانه ی اوین می شود. باید زخود پرسید به کدامین سو می رویم؟ به هر روی
اگر چند باشد شب دیرباز / برو تیرگی هم نماند دراز
مسعود لقمان
به نام یزدان پاک
به آگاهی مردم بزرگوار ایران می رساند در تاریخ بیست و دوم فروردین ماه سال 1387 خورشیدی گروهی از جوانان میهن پرست از سراسر کشور برای دفاع از تمامیّت سرزمین ایران در دریای پارس و نگهداشت جزیره های سه گانه ایرانی برابر نمایندگی شیخ نشین ساختگی امارات در تهران و به دعوت کانون فرهنگی لر بختیاری ایرانیان گردهم آمده اند. علت این گردهمایی پاسخگویی به ادعای پوچ این شیخ نشین درباره جزایر سه گانه ایرانی در دریای پارس بود در حالیکه پیشینه این شیخ نیشن از 37 سال فراتر نمی رود. این گردهمایی که با شور فراوان و بدون هر گونه جنجال و خشونت به پایان رسید با اتفاق ناگوار به تلخی گرایید که همانا دستگیری بهرام آبتین از میهن پرستان دلاور بختیاری بود آنهم فرزندی که به پیکار بریتانیا و فرزندان ناپاکش (شیخ نشینهای کرانه جنوبی دریای پارس) پرداخته است.
مردم گرامی ایران زمین کجای این گیتی میهن پرستی و پاس داشت از خاک جرم است. اگر چنین است پس خون جان باختگان میهن اهورایی و بویژه جنگ هشت ساله چه میشود؟ در پایان با فریاد بلند میگوییم در راه پاسداشت مرزهای ایران ایستاده ایم و در این راه از پای نخواهیم نشست.
چو ایران نباشد تن من مباد / بدین بوم و بر زنده یک تن مباد
گروهی از فرزندان ایران بزرگ
در این باره:
