روزی که مهندس حاجی حسینی از آلمان به کیش آمد، گمان نمی کرد که پایبند آنجا شود. همه چیز از برنامه ی تلویزیونِ برون مرزی جام جم آغاز شد که مستندی را درباره ی جزیره ی کیش پخش کرد و حاجی حسینی به این فکر افتاد که در سفر بعدی به ایران، سری هم به کیش بزند.
یادش آمد زمانی را که با طنابی به دیدن کاریزِ جزیره رفت و هنگام بیرون آمدن، تصمیم گرفت همه ی سرمایه و زندگی خود را بر سر این کاریز بنهد تا شهرِ زیرزمینی کاریز را با استفاده از ویژگی های جذاب جزیره ی کیش و تاریخ و فرهنگ ایران بنا نهد.
او می گوید: زمانی که کاریز کیش را دیدم، سه ویژگی این کاریز، مرا دلبسته ی خود کرد: یکی سقفِ مرجانی زیبای کاریز بود که در آزمایش هایی که در آزمایشگاه دانشگاه مونیخ بر روی آن انجام گرفت مشخص شد پیشینه یی بین 110 تا 570 میلیون سال دارد و همچنین آغاز به وجود آمدن مرجان های جزیره به بیش از یک میلیارد سال پیش برمی گردد. دومی هوای خنک کاریز بود، زمانی که از دمایی نزدیک به چهل درجه و گاهی بیشتر به محیطی با دمای 22 درجه وارد می شوید، جذابیت خاصی دارد و سومی هم آب شیرین قنات بود. آنهم در جزیره یی که دورتادورش را آب شور فرا گرفته است.
حاجی حسینی می گوید: در 18 سالگی برای تحصیل از ایران به آلمان رفتم، می خواستم پس از پایان دانشگاه به ایران بازگردم اما سرنوشت جور دیگری رقم خورد و در آنجا ازدواج کردم و مشغول به کار شدم. اما همواره بازگشت به ایران و خدمت به سرزمین مادری ام ذهن و دل مرا به خود مشغول کرده بود، همسرم با اینکه آلمانی است، عاشق تاریخ و فرهنگ ایران است و مشوق من در بازگشت به ایران و سرمایه گذاری برای ساخت این شهر زیر زمینی بود.
حاجی حسینی با حجاری های متحرک بر روی دیواره های شهر زیرزمینی و با بهره از تکنیک های نور و صدا، جلوه یی زنده به هفت خوان رستم از شاهنامه ی فردوسی بزرگ خواهد بخشید
او درباره ی کاریز کیش چنین می گوید: این قنات، زير لايه یی ۱۷ مترى از مرجان و گل مارن قرار گرفته و در اين فاصله تا بخواهيد فسيل جانوران دريايى به چشم مى خورد و با 15 کیلومتر طول که بیش از 2000 سال عمر دارد، دارای 274 حلقه چاه در سه رشته است. یک رشته آن از سوی فرودگاه می آید، دومی از صفین که بومی نشین جزیره است و سومی در محلی است که ما کار می کنیم. این سه رشته سپس یکی می شود و به سمت شهر باستانی حریره می رود. اکنون از این کاریز در جزیره تنها برای آبیاری درختان استفاده می شود و مصرف نوشیدنی ندارد. او می افزاید: کاریز در اصل کاه ریز بوده است که نیاکانمان با ریختن کاه در آن، مسیر آب را تعیین می کردند و کم کم ساده تر و کاریز شده است و قنات واژه ی عربی کاریز است.
حاجی حسینی درباره آغاز کار چنین می گوید: با توافق مدیریت وقت مناطق آزاد، من 20 شهریور 78 آغاز به کار کردم تا کاریز کیش را به یک مرکز فرهنگی و گردشگری تبدیل کنم، از آنجا که مجموعه کاریز یک اثر ملی و غیرقابل فروش است آن را به مدت 21 سال با قابلیت یکبار تمدید اجاره کردم.
برای اینکه سقف ها زیبا درآید به هیج روی از ماشین استفاده نکردیم بلکه از بیل و کلنگ بهره بردیم تا سقف های کاریز به اصطلاح قلوه کن نشود و زیبایی خود را از دست ندهد و فسیل های سقف کاریز به مانند قلعه های خیال انگیز جلوه نماید و یک موزه طبیعی باشد.
کاریز کیش که 18 هزار مترمربع وسعت خواهد داشت، اکنون نیمه ی نخست فاز دوم را سپری می کند و این برنامه ی سه فازی تا دوسال و نیم دیگر یعنی در سال 1388 به پایان خواهد رسید.
مى خواهم كاريز به گونه یی باشد كه اگر يك خارجى به ايران آمد و نتوانست ميراث فرهنگى ما را ببيند، در همين كاريز، مينياتورى از ايران، مردمش، تاريخش و فرهنگ و تمدنش را تماشا كند. من مى خواهم يك ايران كوچك بسازم
در این شهر زیرزمینی شما می توانید سوار بر قایقی که روی ریل حرکت می کند از هفت خوان رستم بگذرید.
حاجی حسینی با حجاری های متحرک بر روی دیواره های شهر زیرزمینی و با بهره از تکنیک های نور و صدا، جلوه یی زنده به هفت خوان رستم از شاهنامه ی فردوسی بزرگ خواهد بخشید. همچنین شما خواهید توانست در غرفه هایی که هر یک، از آنِ استانی از ایران خواهد بود با فرهنگ و صنایع دستی آن استان آشنا شوید و هرگاه که خسته شدید رستوران های مدرن و سنتی، کافی شاپ و قهوه خانه در خدمت شماست. سپس می توانید موزه ی ویژه یی را که بیانگر هویت همیشه ایرانی خلیج پارس و فرهنگ مردم این دریای ایرانی است، ببینید.
حاجی حسینی خود می گوید: این موزه یکی از بهترین جاهایی است که به نظرم می تواند از هویت همیشه ایرانی خلیج فارس دفاع کند چون زمانی که گردشگران خارجی مانند عرب ها به کیش می آیند و از شهر زیرزمینی بازدید می کنند، با دیدن این نمایشگاه با پیشینه و تاریخ این خلیج که همیشه به تاریخ و فرهنگ ایران گره خورده است، آشنا می شوند. اما اگر شما بخواهید این موزه را مثلا در ساختمانی بنا کنید، نخواهید توانست به خوبی گردشگران خارجی و داخلی را به سوی خود بکشانید.
همچنین در هنگام بازدید، آکواریومی که در کف و دیواره های کاریز ساخته شده است، شما را با ماهیان دریای پارس آشنا خواهد کرد و موزه ی صدف ها که هر کدام دارای شناسنامه یی اند برای داشنجویان زمین شناسی یک کلاس درس واقعی محسوب می شود. پس از موزه، کلینیک گِل درمانی در خدمت شما خواهد بود تا اگر از درد مفصل رنج می برید بتوانید در آنجا تسکین یابید.
تازه زمانی که از شهر زیرزمینی کاریز بیرون می آئید باز هم برای شما برنامه های دیدنی در نظر گرفته اند. در غروب آفتاب جزیره و در میان باغ ایرانی که بر روی کاریز ساخته شده، اقوام ایرانی با جامه و موسیقی محلی خودشان شما را دعوت به دیدن یک کارناوال زیبا از فرهنگ ایران می کنند و همچنین سالن آمفی تئاتر، شهربازی کودکان و اقامتگاه های مدرن با معماری ایرانی مانند زیگورات ها را شاهد خواهید بود و همچنین بر روی دو قلعه ی بلند، جزیره ی کیش را زیر پای خود خواهید داشت.
حاجی حسینی از جفای رفته به کیش می گوید و می افزاید: جزیره مالدیو بسیار شبیه کیش است، هر سال میلیون ها گردشگر خارجی برای دیدن سواحل مرجانی آن، راه درازی را از اروپا و جاهای دیگر طی می کنند تا از ساحل مرجانی آن لذت ببرند در حالی که جزیره ی کیش نه تنها کمتر از مالدیو نیست بلکه زیبایی های منحصر به فردی دارد که آن را از مالدیو متمایز می کند.
زمانی که از او درباره ی سرمایه گذاری در ایران می پرسم، می گوید: چون زمان زیادی در آلمان زندگی و کار کرده بودم با مشکلات ایران آشنا نبودم، آنچه در سال های اقامتم در ایران آموخته ام این است که باید صبر داشت و بسیار صبور بود.
هنگامی که از او می پرسم آیا با تجربه یی که در برخورد با مشکلات داشته اگر به عقب بر می گشت و می خواست کار را دوباره آغاز کند بازهم چنین سرمایه گذاری هنگفتی در کیش می کرد یا نه، می گوید: آری، من شاید آن جوری که دلم می خواست از تلاش هایم نتیجه نگرفته ام اما عاشق کاری هستم که انجام داده ام و از هیچ کوششی برای به پایان رساندن آن فروگذاری نخواهم کرد.
او در پایان می گوید: مى خواهم كاريز به گونه یی باشد كه اگر يك خارجى به ايران آمد و نتوانست ميراث فرهنگى ما را ببيند، در همين كاريز مينياتورى از ايران، مردمانش، تاريخش و فرهنگ و تمدنش را تماشا كند. من مى خواهم يك ايران كوچك بسازم!
این نوشته در روزنامه ی مردم سالاری چاپ شده است برای خواندن آن در روزنامه (اینجا) را کلیک نمائید.


